Σήμερα, στη συνείδηση ενός μεγάλου μέρους του αναγνωστικού κοινού, τα κόμικς έχουν αποκτήσει μια ισότιμη θέση στο πάνθεον των τεχνών. Αποτελούν την ένατη τέχνη! Ενώ αρχικά χρησιμοποιήθηκαν για να εικονογραφηθούν καρικατούρες και για να διασκεδάσουν με απλές και συνηθισμένες ιστορίες, έχουν πλέον εξελιχτεί σε μορφή τέχνης, με πολλά υποείδη. Η χρήση των κόμικς στη διδασκαλία των ξένων γλωσσών, στην ηπειρωτική Ευρώπη τουλάχιστον, είναι μια μέθοδος που εφαρμόζεται εδώ και αρκετά χρόνια. Το πλεονέκτημα τους, έναντι των βιβλίων είναι πως ως εικονογραφημένες ιστορίες, μπορούν να παρουσιάσουν με μεγάλη πλαστικότητα και ευελιξία θέματα ιστορικά. Οι άνθρωποι αποθηκεύουν και αποκωδικοποιούν πληροφορίες με διπλό τρόπο σε δύο συστήματα μνήμης, τη γλώσσα (λεκτικές πληροφορίες) και τις εικόνες (μη λεκτικές πληροφορίες), άρα

η εικόνα είναι αποτελεσματικότερη στη μάθηση όταν συνοδεύεται από κείμενο και αντίστροφα. Τα τελευταία χρόνια, ακούγεται όλο και περισσότερο ο όρος της διάσπασης προσοχής, ενώ υπάρχει στα παιδιά μια έλλειψη συγκέντρωσης και μια προσήλωση στην κατανάλωση πληροφοριών, που δεν απαιτεί την κριτική σκέψη. Η αποξένωση από το

διάβασμα εξωσχολικών βιβλίων, φαίνεται ολοένα και πιο έντονα, από γενιά σε γενιά.

Σ’έναν κόσμο που αλλάζει με γρήγορους ρυθμούς, σ’έναν κόσμο που η εικόνα και τα τεχνολογικά μέσα παρέχουν νέες δυνατότητες έκφρασης, σκέψης ή ακόμα και ενσυναίσθησης, τα κόμικς μπορούν να γίνουν μέσοεργαλείο και δυνατότητα έκφρασης στα χέρια μαθητών και δασκάλων και γενικά όσων σχετίζονται με μαθησιακά περιβάλλοντα, ώστε:

  • Να έρθουν σε επαφή με ελληνικούς μύθους.
  • Να γνωρίσουν γεγονότα και πρόσωπα της ελληνικής ιστορίας από την αρχαιότητα ως τη νεότερη ιστορία.
  • Να εντοπίζουν, επιλέγουν, οργανώνουν απλές ιστορικές πληροφορίες μέσα από ποικιλία πηγών.

Αυτό το γεγονός θέλουμε να εκμεταλλευτούμε και δημιουργούμε το κόμικς του Athena Take Me

Home με τίτλο «Παππού, θα μου πείς μια ιστορία»;

Μια αλληγορική φανταστική ιστορία. Ενας παππούς διηγείται σε ένα μικρό παιδί μια ιστορία. Την ιστορία ενός άλλου μικρού παιδιού. Ενός παιδιού που έζησε με τα ίδια του τα μάτια την ημέρα που έφυγαν τα γλυπτά απο την Αθήνα. Ενός παιδιού, που απο ένστικτο κατάλαβε, ότι είναι ανέντιμο να σου στερούν τις ρίζες σου, την πατρογονική σου

κληρονομιά, την Ελλάδα σου.  Αλλά πολύ περισσότερο τις ελπίδες σου!

 

ΑΘΗΝΑ 1801

Ένα έφηβο αγόρι βλέπει να ξηλώνονται τα αρχαία γλυπτά απο την Ακρόπολη και να στιβάζονται σε ξύλινα κιβώτια. Απελπισμένος, ξεκινάει ένα οδοιπορικό απόγνωσης. Τρυπώνει κρυφά μέσα σε ένα κιβώτιο και φτάνει με το καράβι μέχρι την Αγγλία. Κρυφά, ακολουθεί τον Ελγιν στην προσπάθεια του να πουλήσει τα μάρμαρα. Γίνεται η σκιά, αλλά και ο εφιάλτης του. Μόλις εγκαθίσταται στην Βρετανία, ο Έλγιν εκθέτει τα λάφυρά του, σε πρόχειρες εκθέσεις που διοργανώνει στο Λονδίνο, οι οποίες δεν ανταποκρίνονταν στο ελάχιστο στις απαραίτητες μουσειολογικές προδιαγραφές. Τα γλυπτά στοιβάζονταν το ένα πάνω στο άλλο, τα παραπήγματα γέμιζουν από επισκέπτες και ακόμη και αγώνες πυγμαχίας οργανώνονται στον πρώτο εκθεσιακό χώρο. Το αγόρι αισθάνεται ντροπή, αλλά και μεγάλη θλίψη, αλλά δεν μπορεί να αποχωριστεί τα γλυπτά της Ελλάδας…

Το κόμικς θα εκδοθεί στα Ελληνικά, στα Αγγλικά, και σε άλλες γλώσσες!

Σκοπός μας είναι να ταξιδέψει σε όλες τις χώρες του κόσμου, όπου υπάρχει Ελληνισμός και να διαβαστεί από όλους τους Έλληνες αλλά και τους ξένους. Ιδιαίτερα απευθυνόμαστε στις μικρές ηλικίες!

Κείμενο και εικονογράφηση: Μανώλης Μουμαλίδης

Leave a Reply